Content lokalny czy ogólnopolski w agencji ubezpieczeniowej? Robisz oba naraz i dlatego nic nie rankuje

Sześć oddziałów. Blog z czterdziestoma poradnikami o OC, AC i ubezpieczeniu mieszkania. Sześć podstron w stylu „ubezpieczenia Kraków”, „ubezpieczenia Gdańsk”, „ubezpieczenia Poznań”. Rok publikowania, agencja SEO na abonamencie, comiesięczne raporty pełne wskaźników, które niczego nie mówią o sprzedaży.

Widoczność płaska jak stół.

Znam ten obrazek z kilkunastu multiagencji i za każdym razem właściciel stawia tę samą diagnozę: „za mało treści, dosypmy artykułów”. Dosypuje. Cisza. Potem wini algorytm, konkurencję albo copywritera.

Problem siedzi gdzie indziej. Ta strona gra w dwie różne gry jedną talią kart. Content ogólnopolski i lokalny to dwie osobne intencje, dwie osobne architektury i dwa osobne mechanizmy rankowania. Wrzucone do jednego worka zjadają się nawzajem.

Rozkładam to na części: skąd bierze się kanibalizacja, jak znaleźć ją u siebie w kwadrans, jak ułożyć strukturę, żeby obie warstwy wreszcie pracowały, co realnie musi się różnić na stronie oddziału, kiedy odpuścić lokalne SEO i gdzie kończy się sensowna automatyzacja z AI.

Najważniejsze wnioski

• Lokalne i ogólnopolskie to dwie różne intencje. Jedna podstrona nie obsłuży obu, a każda próba kończy się rotacją adresów w wynikach.
• Kanibalizację znajdziesz w 15 minut w Search Console: filtr po zapytaniu, zakładka Strony, kilka adresów na jedną frazę i masz dowód.
• Test 90%. Dwie strony miast położone obok siebie mają 90% wspólnej treści? Google widzi doorway page, czyli stronę-wydmuszkę pod frazę z nazwą miasta.
• Local pack wygrywają opinie, profil i bliskość. Same opinie odpowiadają dziś za jakieś 20% wpływu na trójpak na mapie. Tekst na stronie tego nie przeskoczy.
• Strona lokalna bez adresu, człowieka i opinii nie ma prawa istnieć. Usuń ją albo scal ze stroną regionu.
• AI zrobi research, szkielet i linkowanie. Danych nie wymyśli. Nie masz unikalnych danych wejściowych? Nie masz strony.

Dlaczego twoja multiagencja rankuje na nic, chociaż publikuje najwięcej w okolicy

Układ jest zawsze podobny. Na blogu leżą poradniki produktowe pod frazy ogólnopolskie: „co obejmuje OC”, „AC – kiedy się opłaca”, „ubezpieczenie mieszkania od zalania”. Obok, w zupełnie innej gałęzi serwisu, siedzą strony miast. Po 400 słów każda, ten sam akapit o „profesjonalnej obsłudze i szerokiej ofercie”, różnica sprowadza się do nazwy miasta i numeru telefonu. Wizytówki w Google założone trzy lata temu, ostatnia opinia z 2023 roku, zdjęcie budynku od zewnątrz zrobione telefonem pod słońce.

Trzy rzeczy zabijają ten układ jednocześnie.

Kanibalizacja. Kilka adresów na twojej domenie celuje w tę samą frazę. Google nie wie, którą pokazać, więc pokazuje raz jedną, raz drugą, a najczęściej żadnej wysoko.

Cienkie strony miast. Nie mają treści, którą dałoby się nazwać treścią. Mają szablon i zmienną.

Brak sygnałów lokalnych. To zresztą jedna z częstszych przyczyn tego, dlaczego twoja marka jest mniej widoczna niż konkurencja, która publikuje o połowę mniej. Adres w stopce to nie jest sygnał lokalny. Sygnał lokalny to zweryfikowany profil firmy, świeże opinie, spójne dane teleadresowe i strona, która wygląda jak strona konkretnego biura, a nie jak wygenerowana wydmuszka.

Najbardziej boli w tym wszystkim jedno. Multiagencja ma przewagę, której nie odtworzy żadna porównywarka, i właśnie ją marnuje. Polska Izba Ubezpieczeń podaje, że 31% klientów kupuje polisę w kanałach cyfrowych, a kolejne 20% miesza zakup online z kontaktem offline. Około 45% badanych mówi wprost, że brak możliwości rozmowy z człowiekiem blokuje im zakup przez internet. Badanie EY „Jak Polacy kupują ubezpieczenia” z 2020 roku pokazało z kolei, że 35% klientów szuka polisy jednocześnie kanałami tradycyjnymi i cyfrowymi, a u agenta kupuje się głównie dla relacji.

Policz to sobie. Ponad jedna trzecia rynku robi research w sieci i domyka u człowieka. To jest twój klient. Ty masz człowieka w Krakowie i człowieka w Gdańsku. Porównywarka ma formularz.

Google nie karze cię za dużą liczbę treści. Karze za to, że nie umiesz powiedzieć, która strona za co odpowiada.

Kanibalizacja treści, czyli jak sam sobie zabierasz pozycje

Kanibalizacja to rywalizacja kilku podstron tego samego serwisu o tę samą frazę. Wygląda niewinnie, dopóki nie zobaczysz skutków: linki wewnętrzne rozbite na trzy adresy zamiast skumulowane na jednym, sygnały behawioralne rozmyte, a w wynikach wyszukiwania karuzela – raz artykuł, raz strona oferty, raz podstrona miasta. Żadna nie rośnie.

W multiagencjach ten problem rzadko bierze się z jednej złej decyzji. On narasta. Dochodzi nowa usługa, potem wpis blogowy o tej usłudze, potem strona miasta, w której ta usługa też jest opisana, potem tag, kategoria i archiwum autora. Po dwóch latach masz siedem adresów mówiących o ubezpieczeniu mieszkania.

Pary, które w tej branży zjadają się najczęściej:

• poradnik „OC komunikacyjne – co obejmuje” kontra strona oferty „OC komunikacyjne”,
• strona miasta „ubezpieczenia Kraków” kontra strona oddziału „Oddział Kraków, ul. Długa 12”,
• artykuł „ile kosztuje OC w Krakowie” kontra ta sama strona miasta,
• „ubezpieczenie firmy” kontra „ubezpieczenia dla firm” kontra „polisa dla przedsiębiorcy”, czyli trzy adresy i jedna intencja,
• strona kampanijna sprzed dwóch lat, o której wszyscy w firmie zapomnieli. Google nie zapomniał.

Jak sprawdzić to u siebie w kwadrans

Search Console, raport Skuteczność. Filtrujesz po zapytaniu, wpisujesz podejrzaną frazę, przechodzisz do zakładki Strony. Kilka adresów zbiera wyświetlenia na jedno zapytanie? Masz twardy dowód. W zdrowym serwisie jedna fraza to jeden adres.

Operator site:. Wpisujesz w Google site:twojadomena.pl i dorzucasz sprawdzaną frazę ujętą w cudzysłów. Dostajesz listę wszystkich podstron, które wyszukiwarka wiąże z tą frazą. Za darmo, w minutę.

Mapa fraz w arkuszu. Kolumna z frazą, kolumna z adresem docelowym, kolumna z intencją. Jedna fraza ma prawo do jednego adresu. Ten arkusz robisz przed pierwszym tekstem, nie po roku publikowania.

Przy większych serwisach dorzuć Screaming Frog do wyłapywania duplikatów treści i meta tagów oraz Senuto albo Ahrefs, żeby prześledzić, jak adresy rotowały na daną frazę w czasie.

Co zrobić ze znalezioną kanibalizacją? Trzy scenariusze:

1. Dwie strony, jedna intencja – scal je, przekieruj słabszą 301 na mocniejszą, przenieś unikalne fragmenty.
2. Dwie strony, różne intencje, zbyt podobna treść – przepisz jedną pod właściwą intencję (poradnik zostaje poradnikiem, oferta ofertą) i rozdziel frazy.
3. Wariant techniczny, którego nie usuniesz (paginacja, filtry, wersje kampanijne) – rel=canonical na wersję docelową.

Dwie różne intencje, dwie różne gry

Tu leży sedno pytania z tytułu. Odpowiedź brzmi: oba, ale w innych rolach, na innych adresach i z innym celem. Zobacz, jak bardzo różnią się te dwa światy.

	„OC komunikacyjne co obejmuje”	„ubezpieczenia Kraków”
Kto rankuje	porównywarki, towarzystwa, duże serwisy poradnikowe	mapa z trójpakiem, lokalne agencje, wizytówki
Typ wyniku	długi poradnik, kalkulator, tabela porównawcza	local pack, strony firmowe, katalogi
Czego chce użytkownik	zrozumieć produkt	załatwić sprawę u kogoś w pobliżu
Co decyduje o pozycji	autorytet tematyczny, głębokość, linki	profil firmy w Google, opinie, bliskość, spójne dane
Twoja realna szansa	mała na frazach głównych, spora na long tailu	duża, jeśli masz biuro i opinie
Rola w lejku	zaufanie, przechwycenie researchu	domknięcie kontaktu

Na frazach produktowych walczysz z budżetami, których nie masz. Porównywarki mają zespoły contentowe, kalkulatory, dane i linki z pół internetu. Wchodzisz tam po long tail i po zaufanie, nie po główną frazę. Rozbieram to szerzej w tekście o tym, jak pokonać duże brandy ubezpieczeniowe w walce o ruch organiczny, a samo starcie multiagencji z porównywarką rozbieram w tekście o tym, dlaczego „mamy 30 towarzystw” przegrywa z Rankomatem.

Na frazach lokalnych układ się odwraca. Porównywarka nie ma biura na Długiej. Ty masz. I to jest jedyna przewaga, której nikt nie kupi budżetem.

Struktura strony multiagencji, która się nie zjada

Architektura zamiast chaosu. Cztery warstwy, każda z własnym zadaniem i przypisanym właścicielem.

Typ strony	Intencja	Kto ją tworzy i utrzymuje	Co musi zawierać
Strona filarowa produktu (ogólnopolska)	informacyjna i porównawcza	centrala, redakcja	pełny zakres produktu, wyłączenia, składki, przykłady szkód, linki do całego klastra
Artykuł klastrowy	informacyjna, long tail	redakcja albo copywriter	jedno pytanie, jedna wyczerpująca odpowiedź, link zwrotny do filaru
Strona oddziału albo agenta	lokalna, transakcyjna	oddział plus centrala	dane teleadresowe, konkretny człowiek, godziny, lista towarzystw, dane rejestrowe, opinie, dojazd
Profil firmy w Google	lokalna, nawigacyjna	oddział	zdjęcia wnętrza, kategorie, świeże opinie, posty, aktualne godziny

Reguła nadrzędna: jedna fraza, jeden adres. Spisujesz to w arkuszu przed produkcją. Filar bierze frazę produktową. Klaster bierze pytania. Strona oddziału bierze frazę z nazwą miasta. Wizytówka nie bierze żadnej frazy, tylko wygrywa mapę.

Reguła druga: blog wyjaśnia, oferta sprzedaje, oddział domyka. Twój poradnik o AC kończy się formularzem kontaktowym i cennikiem? Właśnie zbudowałeś konkurenta dla własnej strony oferty. Rozpisałem osobno, co publikować jako firma ubezpieczeniowa, żeby te warstwy się nie mieszały, ale minimum wygląda tak: poradnik odpowiada na pytanie i podaje jedno wyjście dalej. Jedno, nie pięć.

Co realnie musi się różnić na stronie lokalnej

Przyłóż do swoich stron miast prosty test. Otwórz dwie obok siebie, Kraków i Gdańsk. Zaznacz wszystko, co jest identyczne. Jeśli identyczne zostaje 90% treści, Google ma pełne prawo potraktować obie jak doorway page, czyli stronę stworzoną wyłącznie po to, żeby złapać frazę z nazwą miasta i zrzucić ruch do tego samego formularza.

Nazwa miasta w nagłówku to nie różnica. To zmienna.

Co odróżnia stronę oddziału naprawdę:

• konkretny człowiek – imię, nazwisko, zdjęcie, staż, specjalizacja („Marta prowadzi ubezpieczenia flotowe dla firm transportowych z okolic Tarnowa”),
• adres, mapa, dojazd – gdzie zaparkujesz, którym tramwajem dojedziesz, na którym piętrze,
• lista towarzystw, z którymi ten oddział faktycznie pracuje, i czym się różni od pozostałych oddziałów,
• dane rejestrowe i status – firma, adres, numer w rejestrze pośredników prowadzonym przez KNF, sposób sprawdzenia wpisu, informacja, że działasz jako agent na rzecz wymienionych zakładów ubezpieczeń, a nie jako ubezpieczyciel, oraz tryb składania reklamacji. Ustawa o dystrybucji ubezpieczeń każe ci to podać i przy okazji odwala robotę contentową, bo tej treści konkurent nie skopiuje, jeśli nie poda własnych danych,
• opinie klientów z tego biura – podpisane, świeże, najlepiej dotykające sytuacji typowych dla regionu,
• lokalny kontekst szkodowy – w Gdańsku sensownie brzmi rozmowa o wichurach i podtopieniach, w Krakowie o kradzieżach i szkodach parkingowych, na Podkarpaciu o gradobiciu i uprawach. Ten fragment pisze agent, nie copywriter z Warszawy. Jeden warunek: opisujesz typową szkodę, więc od razu odsyłasz do warunków ubezpieczenia i wyłączeń, zamiast sugerować, że polisa pokryje wszystko,
• godziny, języki obsługi, obsługa firmowa czy indywidualna – konkrety operacyjne, których żaden model nie wygeneruje z powietrza.

Jeśli jedyne, co odróżnia stronę Krakowa od strony Gdańska, to nazwa miasta w nagłówku, nie masz strony lokalnej. Masz kopię z podmienioną zmienną.

Odpuść sobie za to historię miasta z Wikipedii, listę dzielnic upchaną w stopce w stylu „ubezpieczenia Kraków Nowa Huta Podgórze Krowodrza Bronowice” i akapit o „dynamicznie rozwijającym się rynku ubezpieczeń w regionie”. To wypełniacz, który sygnalizuje wyszukiwarce dokładnie to, czego chcesz uniknąć. A w branży, gdzie nad komunikacją wisi jeszcze nadzór, taki wypełniacz kosztuje podwójnie. Więcej o pisaniu w takich warunkach znajdziesz w materiale o content marketingu w branży regulowanej.

Linkowanie, czyli gdzie faktycznie płynie moc

Architektura bez linkowania to spis treści bez książki. Zasady, które sprawdzają się w multiagencjach:

• klaster linkuje do filaru, filar linkuje do całego klastra. Dwustronnie, konsekwentnie, z opisowym anchor textem.
• strona oddziału linkuje w górę, do filaru produktowego. Agent z Poznania odsyła do wyjaśnienia, co obejmuje OC, zamiast pisać własną wersję tego samego tekstu.
• filar nie linkuje do dwunastu miast. Robisz jeden hub „Nasze oddziały” i z niego rozchodzą się linki do lokalizacji. Dwanaście linków miejskich w każdym artykule wygląda dokładnie jak schemat doorwayowy i rozmywa przepływ mocy.
• anchor to nazwa oddziału, nie „ubezpieczenia Kraków” powtórzone dwadzieścia razy w serwisie. Powtarzalny anchor na wielu stronach to kolejny sygnał szablonu.

Przy serwisie z dwustoma adresami ręczne pilnowanie tego pada po miesiącu. Sam to zautomatyzowałem i opisałem w materiale o automatycznym linkowaniu wewnętrznym z Claude. Model dostaje mapę adresów z przypisanymi intencjami, proponuje linki razem z anchorami, człowiek zatwierdza. Kwadrans zamiast dnia roboczego.

Kiedy odpuścić lokalne SEO

Mało kto mówi to wprost, więc powiem. Dla części twoich lokalizacji lokalne SEO nie ma sensu i wywalisz na nie pieniądze w błoto.

Odpuszczasz, kiedy:

• nie masz fizycznego biura obsługującego klientów w standardowych godzinach. Google wymaga, żeby profil odzwierciedlał realne miejsce obsługi. Wirtualne biuro, skrytka pocztowa czy adres domowy bez obsługi klienta odpadają. Nie ma wizytówki, więc główny sens strony miasta znika,
• agent pracuje zdalnie i nie chce podawać adresu. Jego prawo. Wtedy budujesz jego markę osobistą i widoczność tematyczną, nie geograficzną,
• miasto generuje kilkanaście wyszukań miesięcznie. Jedna strona regionu obsłuży dziesięć takich miejscowości lepiej niż dziesięć cienkich stron,
• wchodzisz do dużego miasta z zerem opinii. Trójpak na mapie wygrywają profil, opinie i bliskość. Opinie odpowiadają dziś za jakieś 20% wpływu na wyniki lokalne, a ich świeżość liczy się bardziej niż liczba: trzy czwarte użytkowników czyta opinie z ostatnich trzech miesięcy. Najpierw zbierz dwadzieścia świeżych, potem pisz stronę,
• nikt w oddziale nie odpowiada za aktualizację. Strona lokalna, której nikt nie dotknie przez rok, umiera razem z nieaktualnymi godzinami otwarcia.

Lokalne SEO niczego nie naprawia. Wzmacnia to, co już działa w realu. Nie ma czego wzmacniać, to wzmacnia zero.

Gdzie AI pomoże, a gdzie zrobi ci fabrykę cienkich stron

Automatyzacja ma tu sens i sam ją stosuję. Tylko w konkretnych miejscach.

AI robi dobrze:

• research wyników wyszukiwania i mapę fraz osobno dla każdego miasta,
• wykrywanie kanibalizacji przez zestawienie eksportu z Search Console z twoją mapą fraz,
• brief i szkielet strony oddziału razem z listą pytań do agenta,
• przepisanie surowych notatek agenta na gotowy tekst w tonie marki,
• kontrolę spójności danych teleadresowych i wymogów informacyjnych na kilkudziesięciu podstronach naraz,
• linkowanie wewnętrzne przy dużej liczbie adresów.

AI kończy się tutaj. W marcu 2024 Google sformalizowało politykę scaled content abuse, czyli masowego produkowania stron pod ranking zamiast pod użytkownika. Definicja zaznacza wprost, że sposób produkcji nie gra roli. AI, człowiek, scraping, sklejanie z kilku źródeł – ta sama kategoria. Osobno wymieniono strony z szablonu danych, w których ktoś podmienia nazwę lokalizacji przy identycznej strukturze. Serwisy, które zbudowały ruch na takich stronach, po aktualizacjach traciły od połowy do czterech piątych ruchu organicznego w ciągu dwóch tygodni.

Wniosek jest prostszy, niż się wydaje. Google nie karze za AI. Karze za masówkę bez wartości.

Stąd test wejściowy, który odpalam przed każdą generacją:

Czy mam dla tej strony unikalne dane wejściowe? Nazwisko agenta, adres, godziny, listę towarzystw, trzy opinie, jeden lokalny przypadek szkodowy. Mam – generuję. Nie mam – idę po dane albo kasuję stronę z planu.

W praktyce wygląda to tak. Agent dostaje formularz z dziesięcioma pytaniami i odpowiada na nie w pięć minut, często głosowo. Model zamienia odpowiedzi w stronę, dopisuje wymagane informacje o statusie i rejestrze, proponuje linkowanie. Człowiek czyta, poprawia, publikuje. Dwadzieścia oddziałów robisz w dwa dni zamiast w dwa miesiące, a każda strona ma inne mięso, bo każdy agent odpowiedział inaczej.

Siedziałem po obu stronach tego stołu. W Rankomacie na etacie od lipca 2021 do grudnia 2022, a poza tym jako copywriter dla Market Ubezpieczeń i PKO Ubezpieczenia. Różnica między stroną, która rankuje, a tą, która leży, prawie nigdy nie brała się z liczby znaków. Brała się z tego, czy ktoś zadał agentowi właściwe pytania.

Plan na cztery tygodnie

Tydzień 1. Audyt kanibalizacji. Eksportujesz dane z Search Console, filtrujesz po frazach z nazwami miast i frazach produktowych, wypisujesz adresy rywalizujące o to samo. Do tego mapa fraz w arkuszu.

Tydzień 2. Decyzja architektoniczna. Każdy adres dostaje etykietę: zostaje, scalamy, przepisujemy, kasujemy. Przekierowania 301 rozpisane na piśmie, nie w głowie.

Tydzień 3. Zbierasz dane od oddziałów. Formularz z dziesięcioma pytaniami, termin tygodniowy, jeden telefon przypominający. Bez tych danych czwarty tydzień nie ruszy.

Tydzień 4. Przepisujesz strony lokalne, wdrażasz linkowanie, odświeżasz profile w Google i uruchamiasz proces zbierania opinii. Ten ostatni punkt zwykle daje szybszy efekt niż cały content razem wzięty.

Patrzysz na to i widzisz, że w twojej firmie nikt tego nie pociągnie od strony strategicznej? To jest dokładnie ta robota, którą robię w ramach Content Underwritera: architektura treści, mapa fraz, procesy zbierania danych od oddziałów i automatyzacja produkcji, która nie kończy się fabryką cienkich stron.

Najczęściej zadawane pytania

Jak sprawdzić, czy moje strony kanibalizują się nawzajem?
Wejdź w Search Console, raport Skuteczność, ustaw filtr na konkretne zapytanie i przejdź do zakładki Strony. Kilka adresów zbiera wyświetlenia na tę samą frazę? Masz kanibalizację. Szybka alternatywa to operator site:twojadomena.pl wpisany w Google razem ze sprawdzaną frazą w cudzysłowie. Przy większym serwisie dorzuć Screaming Frog do wyłapywania duplikatów meta tagów.

Ile stron lokalnych powinna mieć multiagencja z oddziałami w kilku miastach?
Tyle, ile masz fizycznych biur obsługujących klientów, plus ewentualnie strony regionów dla obszarów bez biura. Sześć oddziałów to sześć stron lokalnych, a nie czterdzieści stron miast wymyślonych na podstawie wolumenu wyszukiwania. Każda strona ponad liczbę realnych lokalizacji potrzebuje uzasadnienia w danych, których nie masz skąd wziąć.

Czym strona lokalna oddziału musi się różnić od pozostałych?
Nazwiskiem i zdjęciem agenta, adresem z opisem dojazdu, listą towarzystw obsługiwanych w tym biurze, danymi rejestrowymi, opiniami klientów z tej lokalizacji i przynajmniej jednym fragmentem o sytuacjach typowych dla regionu. Test kontrolny: połóż dwie strony obok siebie i policz, ile treści jest identycznej. Powyżej 90% to poziom, przy którym Google widzi doorway page.

Czy strona lokalna wystarczy, żeby wejść do local packu?
Nie. Trójpak na mapie napędzają głównie profil firmy w Google, opinie i odległość użytkownika od biura. Strona lokalna wspiera ten zestaw i potwierdza spójność danych, ale sama go nie wygra. Wybierasz, od czego zacząć przy ograniczonym czasie? Zacznij od profilu i opinii.

Czy mogę wygenerować strony miast przez AI?
Możesz, o ile każda strona dostanie własne dane wejściowe: nazwisko agenta, adres, godziny, listę towarzystw, opinie, lokalny kontekst. Google w polityce scaled content abuse z marca 2024 napisało wprost, że metoda produkcji nie ma znaczenia, liczy się użyteczność strony. Generowanie dwustu wariantów jednego szablonu z podmienioną nazwą miasta to najkrótsza droga do utraty ruchu.

Co zrobić ze starymi stronami miast, które nie rankują: usunąć czy przepisać?
Sprawdź w Search Console, czy zbierają jakiekolwiek wyświetlenia i linki. Strony z realnym oddziałem przepisz według listy elementów unikalnych. Strony miast, w których nie masz biura, scal w stronę regionu i przekieruj 301. Adresy bez ruchu, linków i biura skasuj i zwróć kod 410. Trzymasz je „na wszelki wypadek”? Rozmywasz sygnały i tyle z tego masz.

Czy każdy agent w sieci powinien mieć własną podstronę?
Tylko ten, który obsługuje klientów pod konkretnym adresem i zgadza się na publikację danych. Agent pracujący zdalnie po całej Polsce dostaje profil w zespole i buduje widoczność treścią tematyczną, nie geograficzną. Podstrona agenta bez adresu i godzin nie ma czym zawalczyć o zapytania lokalne.

Kiedy nie ma sensu robić lokalnego SEO?
Kiedy nie masz biura z obsługą w standardowych godzinach, kiedy nikt w oddziale nie odpowiada za aktualizację treści, kiedy miasto generuje kilkanaście wyszukań miesięcznie albo kiedy wchodzisz do dużego miasta z zerową liczbą opinii. W tym ostatnim przypadku odwróć kolejność: najpierw opinie i profil, potem strona.

Źródła danych

• Polska Izba Ubezpieczeń, dane o rynku za I kwartał 2026 oraz o udziale kanałów cyfrowych w sprzedaży,
• EY, badanie „Jak Polacy kupują ubezpieczenia” (2020),
• Google Search Central, polityki spamowe (scaled content abuse, marzec 2024) i wytyczne dotyczące doorway pages,
• BrightLocal, analiza czynników rankingowych wyników lokalnych,
• ustawa o dystrybucji ubezpieczeń oraz rejestr pośredników ubezpieczeniowych KNF (rpu.knf.gov.pl).